" مهربانان همیشه جاوید "

احمد مبارکی

( تقدیم به تمامی معلمان والامقام ایران اسلامی )

معلم ای فروغ آسمانی

معلم ای چراغ زندگانی

تو نوری تابناکی بی قرینی

حبیبی ، صادقی ، صافی ، امینی

همیشه جاری و پاینده باشی

همی از نور حق آکنده باشی

گل بی خار بستان وجودی

طراوت بخش و جاری همچو رودی

قلم را بر روی کاغذ روان می سازم و باز هم می نویسم . می نویسم این بار به یاد چهره های همیشه ماندگار و آن خوبان همیشه جاوید ، که با ایثار و تلاش و از جان گذشتگی ، شالوده ی شخصیتی و فکری و علمی ما را بنیان نهادند و ما را با شور و اشتیاق و بارور نمودن خودباوری و خود اتکایی به وادی زندگی روانه نمودند .

می نویسم به یاد آن باغبانان بوستان تعلیم و تربیت ، که گل های زیبای زندگی را با آب معرفت ، آفتاب محبت و هوای ناب صداقت شاداب نگه داشتند .

می نویسم به یاد آن گل های بی خار بستان وجود و آن ناخدایان با خدای زورق تعلیم و تربیت ، که مانند دریا خروشیدند و از غرش خویش بس درّ ها و گوهر ها پرورانیدند .

می نویسم به یاد آن معلمان عزیزی که با میم مهر و محبتشان ، با عین عدالتشان ، با لام لطافتشان و با میم مجاهدت و مروتشان ، نور علم و ایمان و خداشناسی را در دل آینده سازان این مرز و بوم شعله ور ساختند .

می نویسم به یاد آن گلهای بی خار بستان وجود ، تا باز هم طنین صدای رسای دانش آموز باوفای دیروز و امروز و همیشگی خود را دوباره بشنوند و بخش و صداگویی واژه های وفا و صداقت و انسانیت را توسط او نظاره گر باشند و نوشته ی نگاشته شده با خط خوانا در روی خط زمینه ی قلبش را چندین بار بخوانند و زمزمه کنند که :

شمع جان را از محبت سوختی

تا به من درس وفا آموختی

ای گل اندیشه را بوی بهار

هر چه دارم از تو دارم یادگار

می نویسم به یاد آن اُسوه های انسانیت ، تا همگان بدانند و به خاطر بسپارند که این بزرگواران همیشه زنده اند و در قلبها خانه دارند و با گذشت ایام نه تنها از یادها زدودنی نیستند ، بلکه همواره ستودنیند و حرمت و تکریم آنها به هیچ عنوان تقویمی نیست !

آری می نویسم به یاد آن شمع های فروزان بزم هستی ، به آن حدیث عاشقان و مایه ی هستی ، به آن اسطوره های صفا ، به آن تندیس های محبت و عشق و به آن چهره های پر نوری که اکنون پس از عمری تلاش و ایثار و جانفشانی ، گرد سپیدی بر چهره های ماندگار و مهربان آنان خودنمایی می کند . آری چه می شود کرد که رسم طبیعت چنین است و چنان خواهد بود !

ولی این عزیزان باید همواره به خودشان ببالند ، چون همیشه جاودانند ، همیشه والایند و همیشه در دلها خانه دارند . کافی است که برای اثبات آن ، شب هنگام به آسمان ها بنگرند تا به عظمت یک عمر تلاش بی وقفه و صادقانه ی خودشان پی ببرند !

آری ستارگانی که شب هنگام در آسمان پاکی ها چشمک می زنند ، محصول یک عمر ستاره پردازی این بزرگوارانند که با جانفشانی های خود آن ها را چه زیبا جلا دادند ، پرداخت نمودند و رنگ طلایی زدند و به آسمان پاک زندگی رهنمون ساختند .

عزیزانم ، وجودتان سالم و پرزمهر و نگاهتان پرزنور و گامهای راسختان در وادی عشق و صداقت و راستی ، همیشه مستدام باد .

در خاتمه می خواهم یکبار دیگر به دوران طلایی گذشته برگردم و بر نیمکت چوبی مدارس عشق سالیان دور دوباره بنشینم و رسم نکوی قدرشناسی را بجا بیاورم و یادی از اساتید همیشه عزیز دوران تحصیلی خود بنمایم . بزرگوارانی که با افشاندن سخاوتمندانه ی بذر عمرشان در تعلیم و تربیت ما نهایت سعی و تلاش خود را مبذول نمودند و در واقع امروز کارنامه ی پربار عاشقی ما ، محصول هنرمندی آن هنرمندان چیره دست همیشه جاوید است.

اساتید بزرگوار ایام تحصیل در دوره ی ابتدایی

( دبستان پیامیار سلماس )

امینی – عباسی - قاسمی مغانجوقی – سعیدی – یزدانمهر – شکرزاده – حاتمی

اساتید بزرگوار ایام تحصیل در دوره ی راهنمایی

( مدرسه راهنمایی پیامیار سلماس )

امینی – شاکری – کرمی – بهار آمیز – شیخ زاده – اشرف نژاد– نوروزی – شهابی – وثوق – رشدی – یزدانی – گوهری – علی زاده - مقبلی – چوبداری

اساتید بزرگوار ایام تحصیل در دوره ی دبیرستان

( دبیرستان امیرکبیر سلماس )

تبریزی – خراسانی – یاوری – بهمنش – حمزه بیگی – نباتی - نصرت جو – اصولی – تیموری – سلیمانی – ملکی – پیله وری – ستارزاده - لاله ای – محمود زاده - امینی – کلهر – افراسیابی – خدایاری – تنهایی – خداکریمی – یزدانجویی و ...

اساتید بزرگوار ایام تحصیل در دوره ی کاردانی

( مرکز تربیت معلم شهید کوچری خوی )

هنرور- قره محمدلو – قلندرزاده – جاوید نیا – حائری – ظروفچی – قویدل – موسی زاده – ولایتی – یکانی زارع - گل صنم لو – آقازاده – فردین – قدکچی - صفرعلی زاده و ...

اساتید بزرگوار ایام تحصیل در دوره کارشناسی

( مرکز آموزش عالی ضمن خدمت فرهنگیان خوی )

خضرلو – اصلانی – قلندرزاده – پورقلی - بالغی – حسینی – مددلو – کامرانی – قهرمانی - تلو – آقازاده – اکرادی - و ...

که یاد تمامی این عزیزان ، که همچون آفتاب بر ما تابیدند و به ما روشنایی و زندگی بخشیدند را گرامی می دارم ، و بر دستان پرزمهرشان با افتخار تمام بوسه می زنم و به آنهایی که از این دنیای فانی رخت بربسته و به دیار باقی شتافته اند ، علو درجات را برای شادی روح پرفتوحشان ، از درگاه ایزد منان مسئلت می نمایم .

ولی همیشه بر این باور بوده و خواهم بود ، که :

نقش معلم در دلهاست

دگری جای او نمی گیرد

آنکه دلها به عشق او زنده ست

در دل عاشقان نمی میرد

با سپاس : دانش آموز همیشگی ، احمد مبارکی