" سرود امام و ایران "

             در سردی زمستان                 گل ریخت روی ایران

         با مردم از خدا گفت                 بر منبر جماران

         از نور گفت و پاکی                  از نعمت رهایی

         از عطر و بوی باران                  از باغ آشنایی

         از انقلاب و اسلام                   از نقشه های دشمن

         از کشوری که دارد                  در پیش روز روشن

         آری امام آن روز                      پاشید نور ایمان

         با آن که بود بهمن                  گل ریخت روی ایران